No i nadchodzi czas by opuścić wreszcie Polskę po raz kolejny, tym razem na jeszcze dłużej. Można to określić emigracją lub też w odrobinę innym kontekście - głosowaniem nogami. Dlaczego? Może dlatego, iż od zawsze tego chciałem? Wyrwać się z tutejszego piekiełka, szarej codzienności? Zamieszkać w kraju, gdzie codziennymi problemami nie są lustracja, aborcja i homofobia? Gdzie płace są godziwe i pracodawcy nie kombinują na wszelkie możliwe sposoby jak płacić mniej? Oczywiście, nie przeczę, że w Polsce da się znaleźć sensowną pracę za rozsądne pieniądze (o ile ma się głowę na karku, kwalifikacje lub też rodzinę w Samoobronie). Ale nie tylko o rozsądne pieniądze chodzi. Czymś bardziej ogólnym jest szeroko pojęty standard i komfort życia. W dłuższej skali czasu ma to największy wpływ na dobre samopoczucie.

Nie jadę w nowe miejsce, można powiedzieć, że wracam do Szwajcarii. Przepięknego, trój- (lub jak kto woli czwór-) języcznego kraju położonego w sercu Europy. Pewną wadą jest mój niezbyt mocny język francuski, ale pracować będę w języku angielskim, zaś po godzinach uczęszczać na kursy językowe (francuski oraz kontynuacja japońskiego, by zdać w grudniu JLPT). Dodatkową atrakcją w nowej pracy będzie konieczność regularnych wizyt w Kalifornii, w Roseville, niedaleko od San Francisco. Ja, który stroniłem od myśli odwiedzenia US, zostałem do tego zmuszony. Oczywiście muszę uzyskać wizę turystyczno-biznesową, ale wszelkie niezbędne dokumenty otrzymałem i pozostaje mi tylko udać się w wybranym terminie na rozmowę z konsulem.

$Id: 20070520_wyjazd.html 27 2007-05-20 13:18:02Z mhulboj $